Video gündəlik: vizual və eşitmə yaddaşının birləşməsi

Yazılı gündəliklər olduqca dəyərlidir; lakin sıx bir gündəlik rejimdə hər gün uzun mətn yazmaq tez bir zamanda yükə çevrilir. Görüntü və səsi birlikdə daşıyan video qeydləri isə yaddaşda xeyli dərin iz buraxır.

Beyin vizual məlumatı mətnə nisbətən qat-qat sürətli emal edir. Üstəlik qeydin fon səsi, səsinin tonu, arxadakı işığın o günkü halı — hamısı beynin geri çağırma işarələri (retrieval cues) kimi işləyir və həmin anın emosional atmosferini oxumaqla deyil, yenidən yaşayaraq xatırlamağa imkan verir.

Gündə otuz saniyə ilə yaşayan bir yaddaş arxivi

Yaddaşı iti saxlamaq üçün saatlar sərf etməyə və ya mürəkkəb sistemlər qurmağa ehtiyac yoxdur. Ebbinghaus əyrisini yastılaşdırmağın və davam etdirə biləcəyin bir vərdiş qurmağın ən praktik yolu mikro gündəlikdir.

ReJournal məhz bu ehtiyac ətrafında hazırlanıb: gündə bir dənə 30 saniyəlik video ilə şəxsi zaman kapsulun öz-özünə yığılır.

Zəhmətsiz. "Nə yazım?" təzyiqi yoxdur — günün seçilən otuz saniyəsini çəkirsən və o, saxlanılır.

Öz-özünə qurulan zaman xətti. Gündəlik qeydlərin zamanla birləşir. Geri baxanda həyatının xam, montajsız axışını bir film kimi izləyirsən.

Məxfilik və səmimilik. Sosial media səhnəsi, bəyənilmə narahatlığı yoxdur — yalnız özünlə baş-başa olduğun qapalı bir məkan.

Bu gün otuz saniyə ayır: yaddaşını diri saxla, keçmişini qoru və gələcəkdəki özünə bir şey burax. Axırda bir həyat, xatırlaya bildiyimiz anların cəmidir.